Opis
Stefan Sawicki (fragment wstępu):
Wydaje się, że Boża Matka coraz częściej staje się obecna w życiu współczesnego człowieka jako ta, w której urzeczywistniły się w sposób zupełny: dobroć, czystość, świętość. Wydaje się, że wzbudza ona w człowieku współczesnym, coraz bardziej świadomym swych ograniczeń, słabości, zagrożeń, jakąś tęsknotę za prostymi wartościami, potrzebę uwolnienia się od zła, zmazania własnego skażenia. I to zmazania rzeczywistego, nie tylko w świadomości własnej. Jakiegoś pełnego odnowienia. Tę tęsknotę, którą wzbudza swoim niepokalanym, czystym wizerunkiem, zaspokoić może tylko On, Jej Syn, Odkupiciel człowieka, którego ukazuje nam Jano-Pawłowa encyklika „Redemptor Hominis”. Ale Maryja zbliża nas do Niego, również przez poezję. Nieustannie uczestniczy w dziele Zbawienia, największym dziele swego Syna.
Olga Białek-Szwed (fragment recenzji):
Kult Matki Bożej wśród Polaków jest powszechnie znany i nie ma poety, który by nie poświęcił jej wiersza lub przynajmniej zdania.
Z co najmniej tysiąca polskich wierszy maryjnych autor antologii wybrał około 100 tekstów – wśród nich znalazły się te najbardziej znane i znamienne dla poezji polskiej różnych epok i sytuacji dziejowej naszego narodu.
Antologię otwierają anonimowe teksty z XIV, XV i XVI wieku, m.in. średniowieczna „grunwaldzka” pieśń „Bogurodzica” oraz pasyjne „Żale Matki Bożej pod Krzyżem”. Poeci kolejnych pokoleń i epok to m.in. „poezja barska”, a szczególnie znany tekst ze słowami „oddaj się, Lechu, w opiekę Maryi”. Nie mogło zabraknąć w antologii wierszy Mickiewicza, Krasińskiego, Słowackiego, Norwida, Staffa, Kasprowicza, Obertyńskiej, Lieberta czy Wierzyńskiego, a z bardziej współczesnych m.in.: Miłosza, Twardowskiego, Herberta, Harasymowicza, Grochowiaka, Moczulskiego, Oszajcy czy Kudyby.
Antologia Michalskiego ma jeszcze jeden bardzo ważny aspekt: publikuje wiersze poetów emigracyjnych, do których czytelnik miał w minionym czasie bardzo utrudniony dostęp. Znalazły się tu utwory przebywających na emigracji m.in.: Józefa Wittlina, Mariana Hemara, Józefa Lobodowskiego, Zdzisława Broncela, Jerzego Bazarewskiego, Zbigniewa Chałki, Danuty Mostwin, Tadeusza Chabrowskiego, Aleksandra Śnieżki, Zdzisława Paszkowskiego, Edwarda Duszy – w większości poetów z tzw. „emigracji wojennej”. Obszerny wiersz Zdzisława Broncela pt. „Litania Loretańska do Najświętszej Panny” jest tu drukowany w kraju po raz pierwszy w całości (60 strof oktostychowych).
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.